Lemony Snicket อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย
lemony snicket ชุด อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย หนังสือขายดีที่สุดในนิวยอร์กไทม์ ติดต่อกันตั้งแต่ปี 2001
หนังสือ เด็กแนวตลกร้ายที่เน้นความหม่นหมองและเคราะห์กรรม ของสามพี่น้องตระกูล โบดแลร์ พวกเด็กๆ ก็ต้องเผชิญหน้ากับ เคาต์โอลาฟ ญาติผู้ละโมบ และแผนการฮุบสมบัติอันชั่วร้าย 1 ชุด
Lemony Snicket : เลโมนี สนิกเก็ต เจ้าของวรรณกรรมเยาวชน ที่ได้รับความนิยมทั่วโลก ด้วยวิธีนำเสนออย่างไม่มีใครกล้าทำ หนังสือของเขาขายดีติดต่อกันนาน 12 สัปดาห์ หนังสือชุดอยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เป็นหนังสือเรื่องแรกของเขากับสำนักพิมพ์ Harper Collins
ประวัติ : Lemony Snicket : เลโมนี สนิกเก็ต
(สนิก เก็ตยืนยันให้ใช้คำว่า อัฐิ แทน อัต เนื่องจากข่าวการเสียชีวิตปริศนาของเขาที่ลงในเดอะเดลี่พังค์ทิลิโอ) ...แด่ เบียทริช แม้ยามลาลับ ยังน่าจับใจ น่าหลงใหล ไฉนเลยผมจะหักห้ามใจได้ ทางสำนักพิมพ์ ได้รับอัฐิชีวประวัติของเลโมนี สนิกเก็ต ผ่านทางจดหมายนิรนามสีซีดมอที่ทิ้งไว้ในถังขยะด้านหน้าสำนักพิมพ์ ตอนกลางดึกมีหมาหลงทางหิวโซตัวหนึ่งผ่านมาคุ้ยขยะจนกระจุยกระจาย และของอย่างหนึ่งทึ่หล่นออกมาข้างนอกด้วยก็คือจดหมายกลิ่นเหม็นฉึ่ง จ่าหน้าเพียงว่า “ กรุณาทิ้งจดหมายฉบับนี้ไว้ในถังขยะถ้าคุณไม่อยากให้ชีวิตคุณสิ้นหวังไป มากกว่านี้ ”
ทางเรารู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่จดหมายแสนสุขธรรมดา และยิ่งเมื่อเปิดซองและโดนกระดาษรีไซเคิลบาดนิ้วจนเลือดไหลรินลงไปในกระดาษ เราก็ยิ่งรู้ว่า ความโชคร้ายเริ่มมาเยือนแล้ว ลายมือในจดหมายหวัดจนน่าเวียนหัว เอ่ยแต่เพียงว่าตนมีอาชีพเป็นร่างทรง และเพราะความรันทดที่ไม่เคยทรงใครได้ วิญญาณของเลโมนี สนิกเก็ตจึงเข้ามาในร่างเพราะสัญญาณแห่งความโชคร้ายและรันทดจูนกันติด และในคืนนั้นเขาได้เล่าประวัติที่แท้จริงของตนเองให้ฟัง เลโมนี สนิกเก็ต เกิดขึ้นเมื่อไรไม่ทราบได้ รู้เพียงว่าเขาเกิดก่อนทุกท่าน และแน่นอนย่อมตายก่อนทุกท่าน (เพราะบัดนี้เขาลาจากโลกนี้ไปแล้วอย่างที่ทุกท่านไม่ควรรับรู้)
สนิก เก็ตเกิดในฟาร์มปศุสัตว์ แทนที่จะเป็นโรงพยาบาล ครอบครัวของเขามีรากเหง้ามาจากดินแดนแสนโชคร้ายที่จมหายไปใต้สมุทร นั่นคือ แอตแลนติส จึงอาจกล่าวได้ว่าเขาได้รับดีเอ็นเอแห่งความไม่เพลิดเพลินเจริญใจมาตั้งแต่ ก่อนปฏิสนธิเสียอีก สนิกเก็ตเกิดในเมืองเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยผู้คนช่างสงสัยและค่อนข้างสับสนอลหม่าน เขาใช้ชีวิตในวัยเด็กในสนิกเก็ต วิลล่า ที่ค่อนข้างจะหรูหรา ซึ่งภายหลังบ้านแสนรักได้เปลี่ยนเป็น โรงงาน ป้อมปราการ ร้านขายยา และปัจจุบันที่น่าเศร้าไปกว่านั้นก็คือ สนิกเก็ต วิลล่า ตกเป็นของคนอื่นแล้ว เมื่อสนิกเก็ตโตขึ้นเป็นหนุ่ม “ ร่างสูง ตาสีน้ำตาล ” ก็ย้ายไปอยู่ในเมืองใหญ่ เขาได้รับการศึกษาขั้นแรกจากโรงเรียนรัฐบาลและครูเอกชน แล้วก็โรงเรียนรัฐบาล สั่งสมความเฉลียวฉลาดจนกลายเป็นนักวิชาการที่มีอนาคตไกล และเริ่มงานเป็นนักวิจารณ์ละครให้หนังสือพิมพ์เดอะเดลี่พังค์ทิลิโอ ตามด้วยการตีพิมพ์บทความที่มีอนาคตดีหลายชิ้นเกี่ยวกับความคิดที่ว่าวัตถุ สัตว์ และพระเจ้ามีรูปร่างลักษณะและอารมณ์ความรู้สึกเช่นเดียวกับมนุษย์
ซึ่ง ในที่นี้หมายถึง “ รายงานที่ยาวมากๆ ” ช่วงเวลาแห่งความพึงพอใจในความเป็นมืออาชีพและข้อสงสัยถึงความรักที่ไม่ได้ รับการตอบสนองจบลงเมื่อมีข่าวว่าเขาเกี่ยวข้องกับ ว.ฟ.ด. ซึ่งหนังสือพิมพ์ได้ลงข่าวอื้อฉาวตามมา มิสเตอร์สนิกเก็ตกลายเป็นผู้ลี้ภัยตามคำสั่งศาล และแทบจะไม่ปรากฏตัวให้เห็นในที่สาธารณะ เขาหวาดกลัวและท้อแท้ที่ไม่มีภรรยาและลูก เขามีแต่ศัตรู เพื่อนร่วมงาน และคนรับใช้ชายผู้ภักดีเป็นครั้งคราว ภาพของเขามักถ่ายให้เห็นเพียงด้านหลัง มีการ “ ตามล่า ” ตัวหลายครั้ง และเนื่องจากการเรียงพิมพ์ผิดจึงมักกลายเป็นการ “ ตามฆ่า ” สนิกเก็ตจึงต้องหลบๆซ่อนๆไปพร้อมกับการอุทิศตนและความสามารถอันเฉียบล้ำร่อน เร่ติดตามเรื่องราวชีวิตอันแสนเศร้าของเด็กๆโบดแลร์ ไปทั่ว ซึ่งด้วยเหตุนี้หรือเปล่าไม่ทราบได้ทำให้มีผู้สันนิษฐานว่า เลโมนี สนิกเก็ต “ ตายโดยสันนิษฐาน ” แต่ข้อสันนิษฐานโดยสันนิษฐานนี้ไม่ได้ถูกพิสูจน์หักล้างว่าไม่ผิด (และเจ้าตัว “ คุณสนิกเก็ต ” ที่กำลังอาศัยมือผมเขียนอัฐิชีวประวัตินี้สันนิษฐานว่า การตายโดยสันนิษฐาน น่าจะเป็นข้อสันนิษฐาน ที่นำการสันนิษฐานมาหักล้างได้) เนื่องจากคงไม่มีใครรู้ว่าเขาตายเมื่อไหร่ ที่ไหน อย่างไร และทำไมเขาถึงตาย (สนิกเก็ตก็ไม่ยอมบอกผมเหมือนกัน เขาไม่อยากให้ผมโชคร้ายไปมากกว่านี้)
ดัง นั้นจะไม่มีงานศพให้เขา (เขาบอกว่า ดีใจที่จะไม่มีใครต้องเศร้าใจที่เขาจากไป) การฝังศพอาจจะมีขึ้นในภายหลัง (เขาบอกว่าเศร้าใจที่มีคนดีใจที่มีโอกาสได้ไปงานศพเขา และเตือนว่า ทุกคนที่รู้ข่าวกรุณาอย่าไปร่วมงานฝังศพ “ ได้โปรดเถอะ ” ) แม้จะ “ ตายโดยสันนิษฐาน ” ไปแล้ว แต่สนิกเก็ตยังยืนยันว่าจะติดตามชีวิตพลิกพลันอันน่าสลดของเด็กๆโบดแลร์ต่อ ไป ทุกท่านสามารถติดตามเล่มล่าสุดได้ในชื่อตอน... (สนิกเก็ตอนุญาตให้บอกได้ แต่ย้ำว่าถ้าคุณยังอยากมีความสุขก็กรุณาอย่าอ่านเลย เพราะมันเศร้า เศร้ามากๆ ถึงตอนนี้เขาก็ร้องไห้โฮออกมา) เขาฝากบอกหญิงคนรักที่ชื่อ เบียทริช ว่าถ้าได้อ่านอัฐิชีวประวัติฉบับนี้ (ถ้าบนสวรรค์มีอินเตอร์เนตให้เล่น) กรุณารับรู้ว่าเขายังรักเธออย่างโศกเศร้า และไม่เคยลืมสองร้อยหน้าที่เธอใช้บรรยายเหตุผลว่าทำไมถึงไม่ยอมแต่งงานกับ หนุ่มผู้โชคร้ายอย่างเขา (ซึ่งสนิกเก็ตบอกว่าเธอโชคดีแล้ว) สำนักพิมพ์ต้องขออภัยที่ลืมบอกไปว่าบัดนี้เจ้าหน้าที่คนที่ไปพบจดหมายเกิด ติดโรคโชคร้ายที่แนบมาด้วย และโรคนี้กำลังแพร่ไปทั่วสำนักพิมพ์อย่างรวดเร็วกว่าโรคเวียนหัวตัวอักษร เสียอีก เพราะฉะนั้นทุกท่านกรุณาหยุดอ่านอัฐิชีวประวัติชิ้นนี้นับแต่บรรทัดนี้เป็น ต้นไป และกรุณาอย่าแนะนำให้เพื่อน คนรัก หรือคนรู้จักผู้ใดอ่านเป็นอันขาด ขอโชคร้ายและความทุกข์จงอย่าได้ไปเยือนทุกๆท่าน
เนื้อเรื่อง Lemony Snicket อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย (ฉบับภาพยนต์)
